vandaag hebben we met paul afgesproken de sessie op een langere aftstand te bekijken. dit omdat nicolette erg snel afgeleid is. de dolfijnen renate en kanoa worden samen in een apart watergedeelte getraind . wij  staan dus heel dicht bij het dock. we wilden testen of het anders zou werken als nicolette ons helemaal niet zou zien. de foto's worden dan niet zo mooi , maar dat is niet het belangrijkste. het was een wereld van verschil aldus paul. ze was vrij rustig in het water.

het viel paul op dat nicolette heel erg dominant is naar de dolfijn. ze gaf uit zichzelf commando's naar de dolfijnen en wilde een soort van wil opleggen naar de dolfijnen toe. paul vroeg zich af waarom ze dat doet. volgens paul zou het kunnen omdat wij eigenlijk altijd alles voor nicolette regelen en kiezen. terwijl ze van binnen misschien ook wel eigen keuzes zou willen maken maar dit uit zichzelf niet goed kan uiten. 

door nicolette zelf keuzes te laten maken, leert  ze van. ze krijgt zelfvertrouwen en ze leert van de consequenties. je moet ruimte geven om ze te laten uiten, zodat ze nog meer gaat opleven.

tijdens de binnensessie heeft paul een test met klanken gedaan, waar nicolette problemen mee heeft. bv de z van zon / de dr van drinken. dit gaat hij overleggen met mandy (logopedist vd universiteit) : met welke klanken als 1e geoefend moeten worden en op welke manier. 

nicolette gooit een ring weg die de dolfijn gaat halen om zijn snuit en terugbrengt bij nicolette.

de dolfijn duwt ,met zijn snuit tegen nicolette's voeten, nicolette door het water.

zwaaien naar de dolfijnen : tot morgen....  het begint te korten.....

op de vraag aan paul of het zin heeft om nog een keer met nicolette terug te komen voor de dolfijnondersteunende therapie antwoorde paul dat hij makkelijk nóg een maand zou kunnen werken met nicolette.  dat wordt sparen dus.