Paul werkt vandaag met nicolette aan emotie. Het is Paul opgevallen dat Nicolette opstandig gedrag vertoond. Zwemmen is leuk, trucjes met de dolfijnen is heel erg leuk, dan komt het spel: iets vragen, aankijken, dan moet ze lezen wat er op het kaartje staat en dat vindt ze moeilijk, dus minder leuk.

Voor een goede handeling krijgt ze een positieve beloning.

Het mooie was, vondt paul, dat hij na een paar keer vroeg; wil je nog een spelletje doen? dat Nicolette nee zei. Jawel zei Paul we doen er nog 1.

We herhalen dat Nicolette je moet aankijken als ze praat en met de communicatie moet ze alles in hele zinnen zeggen. We mogen alleen langere zinnen accepteren. Paul zegt het voor dan moet Nicolette hem aankijken en het na zeggen. Dus als ze honger heeft en ze zegt alleen eten, niet reageren, als ze het in een hele zin zegt dan belonen, dus eten geven. 

Twee jaar terug had ze alleen pictogrammen, nu heeft ze er ook woorden bij:  werken, zwemmen, pak aandoen en aankleden. De woorden zijn nu nog te lang om te lezen, dus laat Paul de pictogrammen erbij, later haalt hij de pictogrammen weg.

Hij heeft met Nicolette woorden gespeld: boom, pop ,vis. Paul laat Nicolette expres fouten maken, klopt het wel of niet? Paul vind dat ze heel goed communiceert en meer contact maakt dan twee jaar geleden. haar wereldje is groter geworden. Twee jaar terug kreeg hij alleen Nicolette haar aandacht met sinterklaas, de koningin en baby's en dat is nu duidelijk veranderd.

Bij de emotie is het doel herkenning. bang en boos zit erin, maar hoe reageert ze op het plaatje verdriet? 

Paul vraagt aan Nicolette; ben je wel eens verdrietig? Nicolette zegt nee. Paul zegt ik geloof je niet, hierdoor wordt Nicolette ongemakkelijk, ze vermijd het gevoel. Paul vraagt waar voel je dat, in je buik, hart of oog? ze wijst haar oog aan. Paul zegt weer ik geloof je niet. Paul legt zijn hand op Nicolette haar hart (fysieke verbinding) daar voel je pijn zegt Paul.

Paul laat een plaatje zien met een huilend meisje dat een vogeltje begraaft. Paul vraagt aan Nicolette heb jij wel eens een huisdier begraven? ze antwoordt ja de hond. voelde je je verdrietig? Nicolette zegt nee. Paul zegt ik geloof je niet. Nicolette word weer ongemakkelijk. Paul zegt dat doet pijn hè? Paul benoemd het, en door het blijven benoemen komt er emotie omhoog, en dus niet over iets anders praten. 

(Onze eerste hond Twinto is in januari 2014 plotseling overleden aan nierfalen. Nicolette toonde geen emotie, en is vier maanden niet ongesteld geweest. In mei kregen we een nieuwe pup. Na twee dagen met de pup in huis werd Nicolette weer ongesteld. dat was pure stress waardoor ze niet ongesteld werd.)